Dziś nie będzie o trolach, ani też o pomidorach, będzie za to o cudownym dziele Blizzarda jakim oczywiście jest seria gier Diablo. Jestem maniakiem tej gry, choć w sumie maniak to chyba złe określenie… Tak, jest złe. Dobrym jest natomiast to: chorobliwie uzależniony maniak.

Tak, tak, przyznaje się do tego, seria Diablo sprawiła, że w ogóle nie pamiętam gimnazjum (o ile wiem, to się z tego kiedyś cieszyłem), końców podstawówki też nie pamiętam, w liceum zaś obudziłem się gdzieś na przełomie 2 i 3 roku i zauważyłem jaki ten świat jest brzydki. Ale mniejsza o moje doświadczenia z przeszłości. Jak wiecie (no bo kto nie wie?!) swoją premierę miała trzecia część serii. Oczywiście kasa odłożona była już jakieś pół roku wcześniej. W dniu premiery, po śniadaniu i po zajęciach, przeszedłem się do Empiku we Wrocławiu w celu nabycia własnego egzemplarza Diablo III i jak się pewnie domyślacie nie zastałem już ani jednej sztuki na stanie. No coż… Pudełko do szczęścia nie jest mi potrzebne, a więc stwierdziłem, że kupię sobie tylko klucz.

No więc po powrocie do hacjendy zabrałem się za przeglądanie Allegro i… No i coś pękło.

Dlaczego za sam klucz do gry mam płacić tyle co za wersję w pudełku?! No dobrze, zdarzały się oczywiście wersje za 155zł, ale to chyba też leciuteńka przesada prawda? Za taką cenę to ja już wolę dodać parę złotych i kupić pudełko. Ale jak ktoś jest oszczędny ponad wszystko to może mu się ta oferta spodoba. A co z pudełkiem? Na Allegro jeszcze gorzej. 229 przy cenie w Empiku 169? Ktoś tu chyba pomylił cyferki na klawiaturze. A co z wersją kolekcjonerską? Nawet nie pytajcie. Cena w Empiku 359, cena na Allegro? 600zł. Minimum 600!

Jak już wspomniałem wyżej, jestem chorobliwie uzależnionym maniakiem serii Diablo. Ale nie debilem. A tych, jak widać po statystykach sprzedaży na allegro, nie brakuje…

Zaczekam aż znów będzie można dostać grę w sklepie za duże, ale w porównaniu z obecnymi cenami na allegro, bardzo przyzwoite 169zł.

Właściwie to w ogóle nie zamierzałem, przecież wczoraj wpadły tu 3 wpisy, ohh wait… no tak, nie chciało mi się ich pisać…

Czyste szaleństwo! Jak mawiał kiedyś – niezwykle melancholijnym tonem – mój znajomy z pracy.

No to żale (te ze studiami, bo żalić się będę do końca wpisu pewnie) w sumie już wylałem, dzisiaj robię sobie wolne, jutro może już się wezmę do roboty. Nie, nie, żadnych list “to do” i tym podobnych dziwów robić nie będę, żadnych też technik zapamiętywania, motywacji, relaksacji i innych tego typu złudnych ćwiczeń, którymi będę sobie wmawiał, że mi się chce, że przecież czuję się świetnie. Mam te bzdury już za sobą. Jedyne co z tego wyniosłem to pewność, że już więcej do tego nie wrócę. Rozumiecie mnie prawda?

Od zawsze byłem sceptykiem i pesymistą, czasem skrajnym i nie wiem po co próbowałem w sobie zaszczepić nutkę optymizmu, z nadzieją, że się rozwinie i stanę się niepoprawnym optymistą i będę jak te wszystkie sztucznie uśmiechnięte twarze na vlogach zachwycał się cudownymi skutkami picia szklanki wody przed egzaminem. Teraz każdej powiem: bracie, nie wiem jak ty, ale ja w życiu wypiłem przynajmniej sześć tysięcy szklanek wody i co? I gówno, geniuszem nie jestem. Dobrze mi było wcześniej, ale przyszło coś takiego dziwnego, w sumie nie wiadomo skąd to cholerstwo przywiało, pewnie z zachodu, jak to większość rzeczy w naszej Polsce. Cóż to takiego spytacie? No oczywiście chodzi o blogi! Nic innego jak tylko to przeklęte blogi. Oczywiście nie wszystkie, o nie… Tylko te o rzekomym rozwoju osobistym, które głównie traktują o motywacji do działania. Wiadomo, człek z natury jest leniwy i trzeba go kopać od tyłu w dupsko, bo inaczej się nie ruszy, a jak chce się ruszyć sam, to potrzebuje jakiejś motywacji, o której kiedyś coś tam gdzieś na jakimś filmie, albo kolega coś tam, a w sumie to nie ważne. Wklepuje szybciutko w Google frazę motywacja, ale co to? No nic, nic nie ma, no to może… A tak wiem! Techniki motywacji! I czyta, czyta, i godziny lecą, ale trzeba przeczytać do końca! Bo tak super napisane, bo koleś taki pozytywny, bo… I tak dalej. I co z tego wynika? Ano nic kompletnie z tego nie wynika. No oczywiście prócz tego, że nie robisz tego co musisz. A właśnie, musisz! To jest słowo, które kiedyś ktoś kazał mi wyrzucić ze słownika, bo jest be. Zamiast niego miałem wmawiać sobie, że chcę. Ok, niech tak będzie.

O, czajnik piszczy, muszę iść wyłączyć. Ale chwila! Nie muszę, ja chcę go wyłączyć, bo jak nie wyłączę to… No właśnie, co? W sumie to już nie chcę wyłączyć, niech się zagwiżdże na śmierć.

Ciut inaczej: O, czajnik piszczy, muszę iść wyłączyć. Ale chwila! Nie muszę, ja chcę go wyłączyć, bo jak nie wyłączę to… no tak, pewnie wkurzę współlokatora, albo może się spali, albo bóg go za mnie wyłączy, a może, a może pójdę go po prostu wyłączyć? Ale zaraz, już nie piszczy, ach tak, już się wkurzył mój drugi współlokator, już go wyłączył. Szkoda, że nie ma nóg, może bym nie musiał tyle myśleć nad tym co zrobić.

No dobra, dobra, bo wpis wyjdzie długi jak tasiemiec, a po co to komu czytać? Do czegóż zmierzam? Nie ma czegoś takiego jak motywacja, zrozumiano? Jeżeli cię coś ciekawi, to to zrobisz, jeżeli chcesz to też zrobisz, bo skoro chcesz, to jakim cudem może ci się nie chcieć? No i ostatnie, jeśli musisz, to oczywiście też to zrobisz choćbyś stanął na głowie. Bo jeśli jednak tego nie zrobisz to znaczy tylko że nie musiałeś, bo przecież jeszcze żyjesz prawda?

Jedyne czego każdemu brakuje to konsekwencja i samozaparcie.

Dziwię się, że żadnym wulgarnym słownictwem nie zarzuciłem przy okazji tego wpisu, no oprócz tego “gówna”, ale czy kupa może być wulgarna? To jest pytanie na dziś! A w sumie, to na jutro, albo kiedyś tam, kiedy znów zachce mi się pisać.

Aha, zapomniałem dodać, że znów mam wenę twórczą na pisanie. Nie zobowiązuję się jednakże do niczego, dziś pewnie pojawią się 2-3 (a może i więcej, a może w ogóle) wpisy, ale czy kolejny pojawi się jutro, za tydzień, za miesiąc, czy za rok, tego nie gwarantuję.

Hmm, przejdźmy do chłamu jakim jest The Avengers. W mediach huczy od paru miesięcy o tej produkcji. Co rusz byłem zapraszany do kina przez reklamy telewizyjne, świecące bilbordy i inne tego typu rzeczy. Skusiłem się więc i do kina poszedłem.

Zmarnowałem 2 godziny życia.

Film jest do niczego. Jedyne co go ratuje to niemal końcowa scena z Hulkiem i Lokim. Amerykanie jak zwykle niszczą jedno ze swoich miast, co już dawno stało się nudne. Słabo wykorzystany został wątek z niebieskim sześcianem (wybaczcie, nazwy nie pamiętam). Zadziwiające było to, że w Thorze zniszczono bramę w Azgardzie, a tutaj nagle Thor spada z nieba. Loki natomiast nie może spaść z nieba, musi na odległość się teleportować przy pomocy mocy sześcianu, który znajduje się na ziemi.

Może jak ochłonę, to dodam coś więcej.

Nie ma jednak tego złego, coby na dobre nie wyszło. Miejmy nadzieję, że przysłowie sprawdzi się i tym razem. Dużo razy zabierałem się za napisanie czegoś sensownego, jednakże po wejściu do panelu zarządzania wpisami jakoś ten zapał do pisania ze mnie uchodził. Dużo się zmieniło przez ten czas, przede wszystkim to, że nie jestem studentem Górnictwa, Geologii i Geoinżynierii. Nie ma się co oszukiwać ja z górnictwem i pochodnymi dziedzinami nie miałem nigdy nic wspólnego, przelotnie interesowała mnie mineralogia, ale nic poza tym. Geografii w szkole nienawidziłem, więc to też mówi samo za siebie.

Na szczęście podjąłem przez ten czas, jak mi się wydaje, kilka racjonalnych i dobrych decyzji, których efektem jest między innymi rozpoczęcie studiów na kierunku informatyka, które są w pełni zgodne z moimi zainteresowaniami.

Zamierzam równocześnie z rozpoczęciem studiów zacząć żyć na własny rachunek, co może być nieco ciężkie do osiągnięcia, ale trzeba być dobrej myśli

Do rozwiązania pozostaje jeszcze kwestia mojego zdrowia, bo wydaje mi się, a wręcz jestem pewien, że nie czuję się tak jak powinien się czuć zdrowy człowiek… Jutro wizyta u lekarza, miejmy nadzieję, że to nic poważnego, i że z badaniami zdążę do Przystanku Woodstock.

To by było dzisiaj na tyle.

• Geometria analityczna na płaszczyźnie
• Macierze i układy równań liniowych
• Geometria analityczna w przestrzeni

Czyli jakieś 5 godzin na dział. Powinno to iść sprawnie, bo algebry uczyłem się sporo już wcześniej. 5 godzin na pewno nie stracę powtarzając owe działy, więc dodatkowo, dowalę sobie jeszcze 2:

• Liczby zespolone
• Wielomiany

O których praktycznie nie mam pojęcia…

Każdy dział = osobny post, mam nadzieję, że się uda (czy ja się aby nie powtarzam?) Prognozuję, że pierwszy post pojawi się po 20

Niestety nie uda się. za dużo czasu zajmuje mi pisanie. Wolę pouczyć się po prostu rozwiązując przykłady. Jeżeli nie zaliczę, obiecuję, że stworzę te wpisy, bo to naprawdę dobry sposób na naukę, tylko czasochłonny, ja tego czasu nie mam.

Piątek – granica ciągu 

Sobota – pochodne , całka nieoznaczona , wstęp do granic funkcji 

Niedziela – granica funkcji , powtórka materiału 

Pierwsze podejście się niestety nie powiodło. Widocznie za mało ćwiczyłem…

Do pełni szczęścia brakuje mi już tylko skończonego projektu, którego de facto jeszcze nie zacząłem, a potrzebny mi jest na jutro. Przeraża mnie ogrom pracy jaką muszę w niego włożyć… Ale wykonam go! Po tej deklaracji przecież nie mam innego wyjścia . A po projekcie? SESJA. Pierwsza w życiu, jednak już mnie przeraża… A co na sesji? Analiza, algebra i (o czym dowiedziałem się dzisiaj), ekonomia (wykład), bo nasz kochany wykładowca nie zdążył zrobić kolokwium. Co ciekawe ekonomia wydaje mi się gorsza od obu dziedzin matematyki jakie mam zaszczyt posiadać na sesji. Widziałem testy z poprzednich lat i powiem szczerze, nie widzę różowo piątkowego, pierwszego w życiu egzaminu. Zobaczymy co z tego wyniknie, tymczasem idę jeść pierwszy posiłek dzisiaj i zabieram się za rysowanie…

• Geometria wykreślna, ćwiczenia –  
• Podstawy prawa - 
• Ekologia i ochrona środowiska - 

Do tego wszystkiego doszły jeszcze piątkowe kolokwia z analizy i algebry, które sobie odpuściłem, bo nie wpłynęłyby na to czy będę pisał egzamin, czy też nie… No i oczywiście sobotnia, ostatnia poprawka z wykładu z geometrii wykreślnej. Mimo, że sporo się uczyłem uczucia po kole mam mieszane… Raczej bardziej skłaniam się ku temu, że oblałem… Czas pokaże. W poniedziałek socjologia, w piątek ekonomia i z dziwnymi kursami – zapychaczami spokój. Pozostanie na polu walki analiza i algebra. Z tą drugą powinienem sobie poradzić, bo rozumiem niemal cały materiał, kwestia ćwiczeń, natomiast analiza to nie lada wyzwanie…

• podstawy prawa – myślę, że nie powinno być problemu, aczkolwiek niektóre zagadnienia do przygotowania powodują u mnie wytrzeszcz oczu…
• geometria wykreślna, ćwiczenia – tutaj boję się dość mocno, nie wiem czego spodziewać się na tym kolokwium… Właściwie może być wszystko co robiliśmy przez całe półrocze.
• ekologia i ochrona środowiska – opracowałem 17 zagadnień, które mielimy przygotować, powinno być ok.

Zobaczymy co będzie, jestem dobrej myśli i chciałbym przynajmniej 2 z w/w kolokwiów zaliczyć za pierwszym podejściem.